Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

AMIGOPARASIEMPRE
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 ♥ SUBETE AL TREN DEL AMOR ♥ 
 ♣Tus poemas ♣ 
 ♣Fondos Cumples♣ 
 ♣ Oración capilla ♣ 
 ♣ FONDOS PARA USAR♣ 
 FIRMAS PARA CONTESTAR 
  
 CHAPPLIM MÚSICA 
 
 
  Eines
 
POEMAS: TE LLEVE DE MI MANO ♥♥♥
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 1 del tema 
De: CaTuMpI  (Missatge original) Enviat: 20/01/2013 19:24

TE LLEVÉ DE MI MANO


Te llevé de mi mano, los ojos, de soslayo,
cruzaban las miradas sin mirarnos
y nuestros corazones latían sin desmayo.
...

Había una multitud pero no podíamos hacerlo a pesar de que ya lo estábamos deseando reprimimos el deseo porque estaban mirando.

Se hace el tiempo largo cuando estás esperando, pero al atardecer la emoción nos imanta el deseo cuando el sol se diluye lentamente bajando.

Nuestra tensión crecía tan solo con tocarnos, ¡qué ganas de comerte, de abrazarte y besarte! de hacerte mía en la playa el instante deseado.

Y volar por las nubes hasta el cielo soñando. ¡Cuántas cosas dijimos!, con algunas mentiras, doscientas mil promesas te hice por conquistarte
.
Ya no podía evitar ir tan desesperado.
Al fin cayó la noche y quedamos a oscuras
a solas entregados, unidos mano a mano.

Te miro y me derrito, el deseo se me van hacia ti el amor que sentía generoso y ufano por tu amor se deshace tan solo con mirarnos.

Mi loco corazón buscaba tu contacto
galopando encendido latiendo sin descanso
hasta sentir tu amor y tenerte en mis brazos.

Venciendo con mis besos, con todo mi cariño y toda mi ternura aquel primer rechazo, ¡qué emoción más hermosa sentir cómo te amo!

¡Cuántas cosas dijímos casi desenfrenados! con los juegos que hicieron nuestros cuerpos fundidos
¡cuántos besos nos dimos y cómo nos deseábamos!

Hasta que volvió el día con la aurora asomando y anhelos de fortuna nos fueron separando, el amor se hizo luz y en nuestros corazones
brillaban las sonrisas de nuestros rojos labios y con aquel hechizo tomándote la mano y mirando a tus ojos volví a decir te quiero.

Cuando me contestaste ¡yo a ti más!,
te miré intensamente y me sentí feliz.
Era maravilloso estar enamorados.

Poema cuya autoria es atribuida a
Antonio Jurado (España)
 
 
Tomado de la web, me gusto y por eso se los comparto!!!!
 
 
Saludos de Catumpi
 
 
Feliz Inicio de Semana para tod@s!!!



Primer  Anterior  Sense resposta  Següent   Darrer  

 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats