Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

AMISTADES HISPANAS
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 General 
 ♥.·:*BIENVENID@S*:·. ♥♥AMIG@S♥ 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ P O E S Í A 
 ❤️❤️❤️❤️ ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ FONDOS/MARCOS 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ SALUDOS, GIFS, ETC, 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ I M Á G E N E S 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ M Ú S I C A 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ RELATOS/CUENTOS 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ H U M O R 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ T E X T U R A S 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ RECETAS DE COCINA 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ R I N C O N E S 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
 ❤️❤️ REFLEXIONES 
 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ 
  
 ♥.·:*AMISTADES*:·. ♥♥HISPANAS♥ 
 @@@@@@@@@@@@@@@@@ 
 
 
  Eines
 
General: ♦ EN ESTA VIDA ♦
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 2 del tema 
De: MILI  (Missatge original) Enviat: 25/06/2012 21:16

Image14finao_2x1.gif

  

 
♦ EN ESTA VIDA ♦
  
Y siguió pasando la vida, día tras día… Lunas y lunas renacieron 
detrás de cada uno de los atardeceres que pudimos vivir.
 Y la gente en la calle no percibió nada… O casi nada,
 pero las cosas habían cambiado tanto que no puedo decir exactamente
 cuándo ocurrió que me perdí entre ellos, buscándote,
 pidiéndote que aparecieras por algún lugar, rogándote… 
Pero no te encontré más que al intentar confundir tu sonrisa
 con alguna que al pasar, me regalara algo de ti. 
Pero nunca más, nunca más te volví a ver.
Y si supieras lo que te necesito. Lo que te extraño.
 Me desespero. Y sé de todos modos, que ni así puedo
 encontrarte…pero vuelvo cada vez a necesitarte un poco más.
 Desde aquel día hasta hoy, las cosas han cambiado tanto.
 El mundo poco a poco se va deshumanizando al punto de sentir miedo al pensarlo.
 Las personas no se miran demasiado a los ojos, las personas carecen de memoria
 muchas veces por comodidad, otras por ignorancia y habrá tantos otros motivos,
 pero tampoco los comprendo ni comparto seguramente.
Yo me siento tan impotente tantas veces. Me duele la vida.
 Me duele la extrañeza con la que nos miramos aunque hayan pasado años.
 Es como si aquella inocencia y credulidad hubieran quedado sepultadas 
el día que dejé de creer en la maravilla de “la raza humana”. 
Cuando entendí que nadie puede hacer nada ante un hombre que decide sobre
 los demás y un poder tan absurdo y obsoleto como su razonamiento lo sostienen.
Un poder desmedido que te quitó todo. Poder que enferma, que mata.
Y sé que lo que reste de vida, lo viviré así. Siempre en tu ausencia,
 conformándome con una presencia discreta que apela a mi memoria, 
que ansía encontrarte en los espacios compartidos y hace esfuerzos por recordar más…
 Cada día algo más. Lo logró de todos modos, te recupero intacto, bellísimo.
Y puedo asegurarte que tu fuerza la recupero a cada instante, y la hago propia,
 y con ella puedo y pude hacer cada una de las cosas que te prometí hacer por los dos.
 Sólo hay veces que me siento cansada y necesitaría un abrazo
–pero solamente tuyo y ahí es cuando entiendo cuan humanos
 somos, y vuelve a dolerme el silencio. 
Amigo... Te extrañaremos siempre.
 
D/A
 
 
 
 
 
 

 

 

 

Image14finao_2x1.gif


Primer  Anterior  2 a 2 de 2  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 2 del tema 
De: Chio 19 Enviat: 26/06/2012 02:41
 
GRACIAS POR TU BELLO MENSAJE
 


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats