Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

Amigos de Gabito
Per molts anys, Kaydara !                                                                                           Per molts anys, Toni !                                                                                           Per molts anys, patti !                                                                                           Per molts anys, dudosa !
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ 
 "Reglamento del Grupo" 
 " General " 
 " Poemas " 
 "Administración" 
 " Comparte Ayuda " 
 Sugerencias ,Quejas , Comentarios 
 ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ 
 ►► Paneles todo PSP 
 Tutoriales aprendizaje 
 ►► Materiales 
 ►► Todo para Fondos 
 ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ 
 Ofrecimientos y entregas 
 " Buzones " 
 Comunidades Amigas 
 Responder Mensajes 
 ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ▬ღ 
 
 
  Eines
 
General: SEMBLANZA
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 2 del tema 
De: OSCARJ  (Missatge original) Enviat: 13/01/2015 13:01




EN MEMORIA DE UN AMIGO
(Q. E. P. D.)


SEMBLANZA


Me situé frente al espejo queriendo auto analizarme,

 preocupado de buscarme y no poder encontrarme.


Como si fuera un retrato mi cara vi reflejada,
al mirarla, con tristeza, me devolvió la mirada.



En esos cansados ojos con clara certeza ví,
que mostraban, reflejados, rasgos muy propios en mí.


Me vi noble, me vi erguido, me vi honesto, me vi honrado,

también triste, muy sufrido, silente y desamparado.


Me vi exaltando lo hermoso, me vi curando al herido,

me vi sincero y gozoso, me vi siempre agradecido.


Me vi cruzando el abismo sin mancha ni cicatriz.
y al ver que era yo mismo, pude sentirme feliz



Fui hombre honrado, sincero, franco, leal, solidario,

cuando jugué con mi suerte, le aposte a lo humanitario.


Sin ser auto compasivo fui piadoso ante mi pena,
consulte con mi conciencia cuando sufrí una condena



Aprendí que pese a todo, frente al error o el acierto,

desvelándome a mi modo, siempre quise estar despierto


Al mirarme, en mi reflejo, me pedí perdón yo mismo,

por poder equivocarme, al valorar mi optimismo.


Quise hallar en el espejo la forma de valorarme

sin que fuera egocentrismo en mi mismo reflejarme.



Pude verme como fui, dispuesto, abierto a la vida,
sin ser un hombre vencido o torturado por la herida.


En la forma en que me vi., no importa si ya estoy muerto,

al mirarme comprendí, que viví siempre en lo cierto.


Oscar Jiménez Efrez

(Oscar.J)











Primer  Anterior  2 a 2 de 2  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 2 del tema 
De: Casimiro López Cano Enviat: 13/01/2015 21:11
Amig@**OscarJ**. Interesantes tus aportes. Buenas noches-felices sueños. Que lo pases muy bien. Gracias por compartir tus sabias letras o por leer las mías y por la importante participación en la página y tambien por la leal e incondicional amistad que -vitualmente- compartimos. Abrazos.
 
Me encanta que te agraden mis letras, porque pongo en ellas todo mi cariño y es mi deseo que todos y cada uno de mis mensajes lleven algo que nos hagan crecer en conocimientos, ilusiones  o sueños. Casimiro.

Ruego encarecidamente a todos los amig@s de ¡¡Esta Casita!!, que contesten algunos mensajes y, ó por lo menos, que den las gracias a los amig@s que han tenido la delicadeza de leer y contestar los tuyos. No es que seas tú. Pero hay quién no contesta nada.


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats