Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

Creaciones_Gabito
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 General 
 ENTREGA PREMIOS ASISTENCIA DIARIA 
 ❥❥¸.•`*´´¨ ASISTENCIA DIARIA¸.•`*´´¨❥❥¸ 
 OFRECIMIENTO Y PETICIONES FIRMAS 
 ESPACIO DISEÑO Y FIRMAS UTOPIA 
 ALEJANDRO FERNANDEZ VIDEOS 
 SECRETOS DE LA ABUELA] 
 POEMAS CANELA 
 REFLEXIONES 
 ✿*¨ ¨*✿ RETOS DE LA SEMANA ✿*¨ ¨*✿ 
 TODO SOBRE EL (PSP 7) Tubes imagenes etc 
 ALEJANDRO FERNANDEZ VIDEOSº*º*º 
 Recetas y secretos de la Abuela 
 DISEÑADORA SOLITA 
 Diseñadora 
 
 
  Eines
 
General: Carta de un padre
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 2 del tema 
De: Lina1  (Missatge original) Enviat: 20/06/2010 17:47
CARTA DE UN PADRE
 
El dia que esté viejo y no sea el mismo,
 ten paciencia y compréndeme.
 
Cuándo derrame comida sobre mi mesa y olvide
como atarme los zapatos, recuerda las horas que pasé
enseñándote hacer las mismas cosas.
 
Si cuando converses conmigo, repito y repito las mismas palabras
que sabes de sobra como terminan, no me interrumpas y escúchame.
 
Cuándo eras pequeño, tuve que contarte
miles de veces el mismo cuento, hasta que cerrabas los ojitos.
 
Cuándo estemos reunidos y sin querer, haga mis necesidades
no te avergüences y comprende que no tengo la culpa de ello,
pues ya, no puedo controlarlas.
Piensa cuántas veces cuando
eras niño te ayudé y estuve paciente a tu lado esperando a que
terminaras lo que estabas haciendo.
 
No me reproches porque no quiera bañarme, no me regañes por ello.
Recuerda los momentos que te perseguí y los mil pretextos,
que te inventaba para hacerte mas agradable tu aseo.
 
Acéptame y perdóname.
Ya que... yo soy el niño ahora.
 
Cuándo me veas inútil e ignorante frente a todas las cosas... tecnológicas
que ya no podré entender, te suplico que me des todo el tiempo que sea necesario
para no lastimarme con tu sonrisa burlona.
 
Acuérdate, que fuí yo, quien te enseño muchas cosas que entonces te asombraban.
Comer, vestirte y tu educación para enfrentar la vida, tan bien como lo haces,
son producto de mi esfuerzo, amor y preseverancia por tí.
 
Cuándo en algún momento mientras conversemos me olvide de lo que estábamos hablando,
dame todo el tiempo necesario hasta que yo recuerde.
Si no puedo, no te buerles de mí, tal vez, no era importante lo que hablaba y me conforme
con que me escuches en ese momento.
 
Si alguna vez, ya no quiero comer, no me insistas...
Sé cuándo puedo y cuánto debo.
Tambien comprende que con el tiempo,
ya no tengo dientes para morder, ni gusto para sentir.
 
 
Cuándo me fallen las piernas por estar cansadas para andar,
dame tu mano tierna para apoyarme en ella, cómo lo hice yo contigo.
cuándo comenzaste andar con tus débiles piernitas.
 
Por último, cuándo me oigas decir que ya no quiero vivir, y
sólo quiero morir, no te enfades.
Algun día entenderas que ésto no tiene que ver con tu cariño,
o cuánto te ame.
 
Trata de entender que ya no vivo, que sobrevivo y eso...
no es vivir.
Siempre quise lo mejor para tí,
y he preparado los caminos que has sabido recorrer.
 
Piensa entonces que con el paso que me adelanto a dar, estaré construyendo
para tí otra ruta, en otro tiempo... pero siempre contigo.
 
No te sientas triste o, impotente, por verme como me veas,
Dáme tu corazón. compréndeme y apóyame como lo hice cuando
empezaste a vivir.
 
De la misma forma que te he acompañado en tu sendero,
te ruego me acompañes a terminar el mío.
Dáme amor y paciencia, que te devolveré gratitud y sonrisas
con el inmenso amor, que tengo por tí.
 
Tu padre
 
 
 
 
 


Primer  Anterior  2 a 2 de 2  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 2 del tema 
De: Sol Solgraficos Enviat: 21/06/2010 13:36
 por comparir


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats