Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

Creaciones_Gabito
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 General 
 ENTREGA PREMIOS ASISTENCIA DIARIA 
 ❥❥¸.•`*´´¨ ASISTENCIA DIARIA¸.•`*´´¨❥❥¸ 
 OFRECIMIENTO Y PETICIONES FIRMAS 
 ESPACIO DISEÑO Y FIRMAS UTOPIA 
 ALEJANDRO FERNANDEZ VIDEOS 
 SECRETOS DE LA ABUELA] 
 POEMAS CANELA 
 REFLEXIONES 
 ✿*¨ ¨*✿ RETOS DE LA SEMANA ✿*¨ ¨*✿ 
 TODO SOBRE EL (PSP 7) Tubes imagenes etc 
 ALEJANDRO FERNANDEZ VIDEOSº*º*º 
 Recetas y secretos de la Abuela 
 DISEÑADORA SOLITA 
 Diseñadora 
 
 
  Eines
 
General: ♥.·:*¨ ¨*:·.♥ SE PERDIERON MIS LLAVES ♥.·:*¨ ¨*:·.♥
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 4 del tema 
De: MONI  (Missatge original) Enviat: 04/09/2012 15:36
 

 

¡Se perdieron mis llaves!
Alguien confía en nosotros, como nosotros confiamos en otras personas

¿Qué uso le damos a esta llave de la amistad?

 
“Nadie sabe lo que tiene hasta que lo pierde”.

Verdad manifiesta cuando se extravían las llaves.
No nos interesamos por esos pedazos de metal dorado o plateado,
sino hasta que nos damos
cuenta de que los hemos perdido.
Cuando las tenemos abrimos mecánicamente puertas,
coches, vitrinas, armarios, cajones,
cajas fuertes y demás cosas que estimamos.

Nos duele perder las llaves porque sin ellas se obstaculiza

nuestro acceso a algo que es “de nuestra propiedad”.
La llave ha llegado a ser un signo de aquello que encierra.
“La llave de mi casa, de mi coche, de mi oficina”.

En la antigüedad confiar las llaves era el símbolo

de delegar una autoridad, un signo de compromiso,
una muestra de confianza, un gesto de responsabilidad.
El siervo que recibía las llaves del amo era el de
máxima confianza, el de mayor virtud y fidelidad.

Luego surgió el término de “amo de llaves”

(si bien su forma más empleada es la femenina),
para designar al hombre que disponía de
los bienes de la casa según su prudente juicio,
algo así como nuestro actual “administrador”.
Para conocer el rango o importancia de uno de estos sujetos
bastaba echar una mirada a la cantidad de llaves que cargaban
y la clase de puertas que abrían.
Muchas llaves o llaves grandes: gran responsabilidad.

Qué duda cabe que en la amistad sucede algo parecido.

Sin recurrir a formas poéticas muy elaboradas,
podemos afirmar con sencillez que en un amigo
(esa otra mitad de nuestra alma) hemos depositado la llave
de nuestro corazón.
Nadie nos conoce mejor que un amigo,
en nadie se confía más que en un amigo.
Nadie está más pronto a escucharnos y darnos consejo.
“La pena que se comparte con un amigo es un descanso”,
decían los persas.

Pero nosotros no sólo tenemos amigos:

también somos amigos de otras personas,
¿qué uso le damos a esta llave?
Alguien confía en nosotros, como nosotros confiamos en otras personas.
Puede angustiarnos mucho haber extraviado una llave importante.
Es una pena mayor llenar de herrumbre el corazón oxidando una amistad.
 
 
 
 
 


Primer  Anterior  2 a 4 de 4  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 4 del tema 
De: anyros2011@yahooes Enviat: 04/09/2012 19:47
asistencia31

Resposta  Missatge 3 de 4 del tema 
De: haliwuell Enviat: 05/09/2012 09:37

Resposta  Missatge 4 de 4 del tema 
De: Monika1 Enviat: 06/09/2012 00:55


Primer  Anterior  2 a 4 de 4  Següent   Darrer  
Tema anterior  Tema següent
 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats