Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

EL MUNDO DE VAINICA
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ► MUNDO DE VAINICA 
 ►LOS MENSAJES 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►BIENVENIDOS 
 ►ME PRESENTO AL GRUPO 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ► NORMAS DEL GRUPO 
 ☆♥☼☆♥☼☆♥☼☆♥☼ 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►TU CUMPLEAÑOS 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►FONDOS VAINICA 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►SEPARADORES VARIADOS 
 ►SEPARADORES 
 ► SEPARADORAS 
 *-»¦«-·´¯`*≈☆≈*´¯`·-»¦«-* 
 ¨*:··:*¨ ๑۩๑¨*:··:*¨ 
 ►RINCÓN ESPIRITUAL 
 ► LITURGIA DE LAS HORAS 
 ►LOS SALMOS 
 ►LLENA DE GRACIA 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►REFLEXIONES Y POEMAS 
 ► EL CANCIONERO 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ► ARTES , LABORES Y PERSONAJES 
 ► ¿SABÍAS QUE? 
 ►RINCÓN LITERARIO 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►Imágenes Y Gifs 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►RINCÓN DE HUMOR 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►EL REFRANERO 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ►JUEGOS Y PASATIEMPOS 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ ►GRUPOS UNIDOS 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ►POEMAS Mª FUENTES 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ►FIRMAS VAINICA 
 ◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙◙ 
 ►GIFS NAVIDAD 
 ►FONDOS NAVIDAD 
 ►Separadores Navidad 
 Separador Navideños 
 ◄♥►◄♥►◄♥►◄♥► 
 ★☆★☆★☆★☆★ 
 ✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿ 
 !!❀! MIS FIRMAS ❀!! 
 =。。。◕‿◕。。。=。◕‿◕。。。= 
 ི.¸¸..✿.¸¸.ི♥ྀ.¸¸..✿..¸¸.ི 
 *””*ƹӝʒ *””* ƹӝʒ*””* 
 ♦ ♣ ♦ ♣ ♦ ♣ ♦ ♣ ♦ ♣ ♦ 
 ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ 
 ♣.:*¨ ¨*·.♣.·:*¨ ¨*:.♣.:*¨ ¨*:.♣ 
 ❀.:::❤:::.✿.::::❤:::.❀ 
 ≈☼≈≈☼≈≈☼≈≈☼≈ 
 ♬♣仓✿♬♣仓✿♬♣仓✿ 
 ☂ <^> ☂ <^>☂ <^> ☂ 
 ☾☁☼★ˆ◡ˆ★☾☁☼ 
 •·. •·. •·. •·. •·.•·. •·. •·. •·. 
 ♣♥*♥♣♥ ♪ ♫ ♪ ♣♥*♥♣♥ 
 
 
  Eines
 
General: Jesús va hombro con hombro con nosotros
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 3 del tema 
De: Sariasm  (Missatge original) Enviat: 22/05/2011 08:58

JESÚS VA HOMBRO CON HOMBRO CON NOSOTROS

1.- El Señor Jesús es camino y caminante… “Me voy al Padre…”

Y el Padre es la Casa donde hay muchas habitaciones, no es una gran casona, un almacén donde todos vamos a caber sin distinción, no. Es una casa de muchas habitaciones, pero en el corazón de Dios nuestro Padre cada uno tenemos nuestro propio puesto, nuestra habitación que se respeta.

Como cuando nos enseñan una casa de unos amigos y nos van diciendo: esta es nuestra habitación, esta la del abuelo, esta la de Jaime, esta la de Sara. De la misma manera en el corazón de Dios, Casa de Todos, cada uno tenemos un hueco, nuestro, sólo nuestro, reservado para nosotros, reservado para mí.

El Señor Jesús se va, como barco que al navegar deja una estela que se puede seguir, va delante, pero va mostrando el camino. También el pastor va delante y va marcando el camino que hemos de seguir.

2.- En realidad no va delante, va hombro con hombro con nosotros aunque no le sintamos.

A veces parece que nos hace como a aquellos de Emaús, que caminaban tristes, y sin embargo el Señor va acomodando sus pasos a los nuestros. Y va a nuestro lado, hasta charlando con nosotros, aunque no le reconozcamos.

Si paramos, se para con nosotros. Si voy ligero el apresura su paso. No nos quiere dejar solos. “Estaré con vosotros todos los días (es decir cada día) hasta el final de los tiempos”. Cuando el miedo a lo desconocido hace mi paso más cansino allí está Él haciendo sentir su presencia alentadora. Y cuando la zanja que hay que saltar es demasiado ancha, nos coge en brazos y salta con nosotros.

3.- “Quién me ha visto a Mi ha visto al Padre”.

Cuando adoramos al Señor en la elevación de la Hostia o miramos la forma que nos dan a comulgar, ¿os habéis parado a pensar que está cerca, cerquísima ya el día y el momento que eso que creemos por la fe lo veamos cara a cara, el día que ese ventanuco blanco que es el Señor en la eucaristía se abra y nos veamos de tú a tú con el Señor y en el Señor nos encontremos con nuestro Padre Dios? ¿Nos damos cuenta que nos separa de Dios un visillo, una frágil ventanuca blanca que dentro de bien poco se nos va a abrir?

“El Padre está en mí y Yo estoy en el Padre”. Como el ciego con sus manos palpa el rostro querido que no ve, así en la eucaristía palpamos la inmediata cercanía de Dios.

Como resumen de esta cercanía de Dios, camino y caminante con nosotros, vayan estos versos del breviario o Diurnal.

Ando por mi camino, pasajero,

y a veces creo que voy sin compañía,

hasta que siento el paso que me guía,

al compás de mi andar, de otro viajero.

No lo veo, pero está. Si voy ligero,

él apresura el paso; se diría

que quiere ir a mi lado todo el día,

como invisible y seguro compañero.

Al llegar a terreno solitario,

él me presta valor para que siga,

y, si descanso, junto a mi reposa.

Y, cuando hay que subir hasta el Calvario,

siento en su mano fuerte pero amiga,

que me ayuda, una llaga dolorosa.

Y es que también Él se hirió las manos en el camino,

J. M. Maruri

*Fondo por Vainica *



Primer  Anterior  2 a 3 de 3  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 3 del tema 
De: masove4 Enviat: 22/05/2011 14:49
 

No lo veo, pero está. Si voy ligero,

él apresura el paso; se diría

que quiere ir a mi lado todo el día,

como invisible y seguro compañero.

-------------------

SOLO EL QUE NO QUIERE NO TE VE

NI TE SIENTE EN SU VIDA....


Resposta  Missatge 3 de 3 del tema 
De: VAINICA Enviat: 22/05/2011 15:46
     
    
  “Estaré con vosotros todos los días
 (es decir cada día) hasta el final de los tiempos”.
 
                 Eres una bendición para en grupo.
Muchas gracias Santiago por compartir mensajes tan bellos.
 
¡Que Dios te bendiga!
 


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats