Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

"PORTAL CHILENO"
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
  
  
  
  
 ♥ENTREGA DE FIRMAS♥ 
  
  
  
  
  
  
  
 ♥AREA DE APOYO PORTAL CHILENO♥ 
  
 GRUPOS UNIDOS 
 
 
  Eines
 
General: Hoy el tiempo es más lento ...
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 3 del tema 
De: diana72  (Missatge original) Enviat: 06/03/2017 16:56
Hoy el tiempo es más lento... mientras el resto corre desalado tras algo que no podemos adivinar, "mi" tiempo es algo que puedo degustar, acariciar, regalonear, a mi antojo...
Decididamente esto de "no correr", no nos hace más tontos, inhábiles, ni perezosos... simplemente ya aprendimos que este tiempo está a nuestro favor, para vivirlo, mimarlo y hasta regalonearlo, como algo muy preciado. Es que pocos entienden que sentimos el tiempo como algo que está suspendido en el aire y así nos hace llevar otro ritmo.
Todos corren como queriendo alcanzar un gran premio... viven la inquietud de ser bólidos siempre ligados a su meta.
El paso del tiempo te enseñó a cultivar la lentitud como un como un tesoro, para hablar pensar, soñar, rezar? siempre despacio, con deleite... porque si corriéramos, como podríamos paladear el trato con DIOS y los que nos rodean, degustar la amistad y el amor?
Bendita lentitud, que nos aparta de las prisas, pero nos acerca a los sones de ese bolero inolvidable?  "reloj no marques las horas..."  así disfruto, sentada aquí al PC. mientras pienso que hubo un tiempo en que también corrí llena de prisas y obligaciones que a veces yo misma me impuse, o inventé? Porque  dudo si fue tan necesario ... habrá sido verdad que para vivir tenía que olvidar el yo ?


Primer  Anterior  2 a 3 de 3  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 3 del tema 
De: Laura Frias Enviat: 07/03/2017 14:29
Creo que  la carrera diaria por cumplir las tareas normales y hasta autoimpuestas sirve para no detenerse a meditar sobre si mismo y

-    caer en la depresión
- decidirse a emprender lo postergado y amargarse por el resultado.
En consecuencia, nos volvemos a someter a la tiranía del reloj para cumplir con todo aquello que es nuestro deber presunto.
Inquietante tu última frase, Diana: "¿...habrá sido verdad que para vivir tenía que olvidar el yo?"



Resposta  Missatge 3 de 3 del tema 
De: diana72 Enviat: 07/03/2017 20:25
Verdad Laura, a veces nos imponemos vivir cada hora de nuestros días, para el resto. Y, nosotros qué ? Tienen que pasar muchos años para entender que dejamos de lado nuestra propia vida y ya no hay vuelta atrás. Queda entonces la inquietante sensación de haber dejado cosas por vivir, de haber despreciado el minuto exacto en que la existencia pudo tomar un rumbo distinto.


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats