Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

۞۞۞ ElCirculoMagico۞۞۞
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 RADIO MAGIC 
 MUNDO DESCONOCIDO 
 Actualidad RT 
 CHAT EN BUZZEN 
 MIRAR DE NUEVO 
 EL CUARTO CAMINO 
 
 
  Eines
 
General: Feliz miercoles
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 2 del tema 
De: heidi-61@hotmailcom  (Missatge original) Enviat: 26/05/2010 16:02

Image and video hosting by TinyPic
A veces camino por una calle oscura,
se que no tiene final y estoy resignada
no puedo aguantar, el silencio tortura
pero el dolor es mi único fiel aliado.
Tras esa rajada y podrida carcasa dura
tras esos ojos que solo están tatuados
el miedo en el hueco con fondo retumba
amarranda el ultimo aliento atrapada.
Por qué habré fabricado mi propia tumba,
no estoy muerta y debería estarlo,
un pequeño esbozo que en la penumbra
agarra mi cuerpo y se desiste a dejarlo.
Gimo por una luz que apenas alumbra
lloro por todas las cosas que he olvidado
pues quizás se desprenda mi inútil locura
y con aguardada agonía sea enterrada.
Image and video hosting by TinyPic
 



Primer  Anterior  2 a 2 de 2  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 2 del tema 
De: Dream7 Enviat: 26/05/2010 17:22

Un saludo Heidi

 

José Luis Martín Descalzo


Nunca podrás, dolor, acorralarme.
Podrás alzar mis ojos hacia el llanto,
secar mi lengua, amordazar mi canto,
sajar mi corazón y desguazarme.

 

Podrás entre tus rejas encerrarme,
destruir los castillos que levanto,
ungir todas mis horas con tu espanto.
Pero nunca podrás acobardarme.

 

Puedo amar en el potro de tortura.
Puedo reír cosido por tus lanzas.
Puedo ver en la oscura noche oscura.

 

Llego, dolor, a donde tú no alcanzas.
Yo decido mi sangre y su espesura.
Yo soy el dueño de mis esperanzas.



 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats