Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

LA DANZA EN EL CAMINO
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 General 
 IMAGENES 
 ♠♥♠ PRESENTATE ♠♥♠ 
 NORMAS DEL GRUPO 
 ♦♦HISTORIA Y ARTE♦♦ 
 ♦♦♦FONDOS♦♦♦ 
 ♥♥♥POEMAS♥♥♥ 
 ☻BIOGRAFÍAS☻ 
 PARTICIPAR EN ARMONIA 
 FIRMAS DE AMALY 
 ESTA ES MI TIERRA 
 +++PINTURA 
 ♣EL SEPTIMO ARTE♣ 
 
 
  Eines
 
General: EL REPARADOR DE HERRORES, PARA EL MÁS LISTO
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 5 del tema 
De: Abderraman  (Missatge original) Enviat: 20/04/2010 13:20

       

¿Por qué la gente lastima para sentirse mejor?
No podemos controlarlo, está en nosotros, pisoteamos a los demás para que seamos más grandes. Y eso es tan triste.
¿Será que somos iguales pero dentro de esa igualdad totalmente diferentes? ¿O más bien la respuesta a la desigualdad es injusticia?
Esto es realmente confuso, cómo actuar cuando alguien nos daña, ¿debemos vengarnos? ¿O más bien debemos ser más admirables y continuar nuestro sendero?
Me refiero a qué hacer, cuando las cosas nos afectan demasiado, y me he respondido: que no te afecte demasiado.
Si compramos un vestido, un sombrero, zapatos, no nos repetimos durante la eternidad: Acabo de adquirir un sombrero, acabo de adquirir un sombrero…
Es similar a cuando nos dañan, dejemos que pase, no pensemos en eso todo el tiempo, porque nos herimos más, dejemos que pase…
Creo que somos muy grandes, que podríamos ser realmente y considerablemente grandes, y que cada vez que hacemos daño a alguien, cada vez que hacemos el mal cuando podíamos decidir el bien, nos convertimos en seres pequeños, tan pequeños que casi apenas existen, y esa miseria existencial se va convirtiendo al mismo tiempo en un torbellino que arrastra cuanto mal encuentre, y que azota cuantas personas buenas halle.
A veces rompemos cosas que no se reparan, pero otras pueden ser restauradas, eso depende de nosotros mismos, de sanar la enfermedad que hemos provocado, de darle un sonrisa al rostro que tenía entre sus mejillas lágrimas, sí, una sonrisa, está en nuestras manos el instrumento para reparar el daño que hemos hecho.



Primer  Anterior  2 a 5 de 5  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 5 del tema 
De: cudeiro amoeiro Enviat: 20/04/2010 15:33
mui bueno , jesus pero yo soi inocente mientras no se demuestre lo contrario.
jajajajajajajajajaja

Resposta  Missatge 3 de 5 del tema 
De: Amaly Enviat: 20/04/2010 15:46
Los errores con H como que no.
Me figuro que habrá sido un error que no un herror. Así que hay que reparar el error.
¿O quería decir Horrores?
¿O todo se pega menos lo bonito?
Amaly

Resposta  Missatge 4 de 5 del tema 
De: cudeiro amoeiro Enviat: 20/04/2010 15:50
que nas da horrores, que orrores, que terrores.
jajajajajajajajaj todos van al mismo fin ,
y todos acavan igual .
jajajajjajaj

Resposta  Missatge 5 de 5 del tema 
De: Ana Laseria Enviat: 20/04/2010 16:29
A veces rompemos cosas que no se reparan, pero otras pueden ser restauradas, eso depende de nosotros mismos, de sanar la enfermedad que hemos provocado, de darle un sonrisa al rostro que tenía entre sus mejillas lágrimas, sí, una sonrisa, está en nuestras manos el instrumento para reparar el daño que hemos hecho.


Primer  Anterior  2 a 5 de 5  Següent   Darrer  
Tema anterior  Tema següent
 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats