Airiños,airiños, aires,
Airiños da miña terra,
Airiños,airiños, aires,
Airiños levaime á ela.
sin ela vivir non podo,
Non podo vivir contenta,
Que á donde queira que vaia
Cróbeme unha sombra espesa.
Cróbeme unha espesa nube
Tan preñada de tormentas,
Tan de soidás preñada
Que a miña vida envenena.
Lervaime, levaime, airiños,
Como unha folliña seca,
Que seca tamén me puxo
A calentura que queima.
¡Ay! si non me levas pronto.
Airiños da miña terra,
Si non me levas, airiños,
Quisais xa non me conesan.
que á frebe que de min come
Vaime consumindo lenta,
E no meu corazonciño
Tamén traidora se ceiba
Fun outro tempo encarnada
Com´á color da sireixa,
son oxe descolorida
Como os cirios das egrexas,
Cal si unha meiga chuchona
A miña sangue bebera.
Voume quedando mouchiña
Como unha rosa que inverna.
Voume sin forzas quedando,
Voume quedando morena,
Cal unha mouriña moura,
illa de moura ralea.
Levaime, levaime, airiños,
Levaime a donde espera
Unha nai, que por min chora,
Un pai que sin min n´alenta,
Un hirman por quen daría
A sangue das miñas venas,
E un amoriño, á quen alma
e vida prometera.
Si pronto non me levades
¡Ay! morrerei de tristeza,
Soia, n´uha terra estraña
Dond´estraña me alomean,
Donde todo canto, miro,
Todo me diz ¡Estranxeira!
¡Ay! miña probe casiña!
¡Ay! miña vaca bermella.
Años que valás nos montes
Pombas qu´arrulás nas eiras,
Mozas que atruxás bailando
Redobre das castañetas,
Xas-corrás-chás das cunchiñas
Ruxe, ruxe das pandeiras.
Tambor do tamborileiro,
Gaitiña, gaita galega,
Xa non me alegras dicindo :
¡Muiñeira! ¡muiñeira!
¡Ay! quen fora paxariño
De leves añas lixeiras
¡Ay! con que prisa voara
Toliña de tan contenta,
Para cantar á alborada
nos campos da miña terra!
Agora mesmo partira,
Partira como unha frecha,
Sin medo as sombras da noite,
Sin medo a noite negra.
E que chovera ou ventara,
E que ventara ou chovera,
Voaría, voaría
Hasta que alcansase á vela.
Pero non son paxariño
e irei morrendo de pena,
Xá en lagrimas convertida,
Xá en suspiros desfeita.
Doces, galeguiños aires,
quitadoriños de penas
encantedores das augas
Amantes das arboredas,
Música das verdes canas,
Do millo das nosas veigas,
Alegres compañeiriños,
Run, run de todas as festas,
Levaime nas vosas alas
como unha folliña seca,
Non permitás que aquí morra,
Airiños da miña terra,
Qu´inda penso que de morta
Ei de sospirar por ela.
Ainda penso, airiños, aires,
Que dimpois de morta sea
E alo polo campo santo,
Dond´enerrada me teñan
Pases na calada noite
Rouxindo antr´a folla seca,
Ou murmurando medrosos
Antr´as brancas caliveras,
Inda dimpois de mortiña,
Airiños da miña terra,
Eivos de berrar ¡Airiños!
Airiños, levaime á ela!
Argomento precedente
Primo 