Pàgina principal  |  Contacte  

Correu electrònic:

Contrasenya:

Inscriviu-vos ara!

Heu oblidat la vostra contrasenya?

NUESTRO MUNDO
 
Novetats
  Afegeix-te ara
  Plafó de missatges 
  Galeria d’imatges 
 Arxius i documents 
 Enquestes i Tests 
  Llistat de Participants
 ☼General☼ 
 ☼Normas d Nuestro Mundo☼ 
 ☼Oremos☼ 
 ☼Nuestra Capilla☼ 
 ☼Cumpleaños☼ 
 ☼Reflexiones☼ 
 ☼Poesías y Poemas☼ 
 ☼A cocinar!!☼ 
 ☼Ofrecimientos de firmas☼ 
 ☼Retirar firmas☼ 
 ☼Grupos Amigos☼ 
 Rincón de Juanito (Sus Rutas Antiguas) 
 
 
  Eines
 
General: NO ASESINEMOS AL AMOR
Triar un altre plafó de missatges
Tema anterior  Tema següent
Resposta  Missatge 1 de 2 del tema 
De: campitos0  (Missatge original) Enviat: 12/01/2014 23:26

 


NO ASESINEMOS AL AMOR


Hace unos días, al abrir las páginas de una revista, vi un anuncio cruel, pero significativo: 

Un cupido angelical, de bruces, con las alas marchitas y una flecha clavada en la espalda.

 

 

Tan fuerte es la imagen, que no recuerdo qué producto anunciaba. Para mí, no era un anuncio, 

era una incisiva denuncia: ¡Estamos asesinando al Amor!

Cada año que pasa, nos queremos menos. Nos queremos menos a nosotros mismos y cada día 

algo dejamos de querer a los demás. Necesitamos reconocerlo.

No hay salidas: El aprecio por la dignidad humana cada día parece ser menor y la falta de consideración

 hacia lo que nos rodea, se nota más y más, a pesar de muchos buenos deseos y muchos buenos propósitos.

La realidad no es pesimista. Los pesimistas somos nosotros que acentuamos  esa realidad que nos vive, 

sólo los ángulos egoístas, rastreros, comodones y ambiciosos.

Nos están contagiando los virus mentales más terribles de la humanidad:

 La depresión, el desinterés, la fatiga, la inseguridad.


¿Verdad que en algunas ocasiones nos sonaron muchas veces forzadas las frases de "Feliz Navidad"

 y "Feliz Año Nuevo"?. Porque quien las decía no las creyó o porque nosotros no queríamos creerlas.

 Es que a veces, perdemos la perspectiva de nuestra existencia al escuchar los rumores fatales,

 los susurros angustiosos, las murmuraciones insidiosas.

Antes, quizá oíamos las mismas quejas, pero las combatía nuestra fortaleza, nuestro optimismo, 

nuestra seguridad. Nuestra perspectiva no se modificaba por desequilibrios normales de la historia 

o de la triste condición humana. 


Pero ahora...

¡Ahora es tiempo de recuperar lo que somos por dentro, ese algo único que se ve desgastado

 por el cerco de aullidos externos, de crujientes pronósticos y de fatalismos que exhiben sin descanso

 la radio, la prensa, el cine o la televisión!

Ahora es tiempo de decir: ¡Basta! Pero desde el fondo de nuestro corazón, de ese mismo corazón

 que tantas veces han traicionado y que no pierde su noble capacidad de creer.

No asesinemos el amor.

¡Ahora lo necesitamos más que nunca!

 

Del Libro: Palabras para vivir

 

 

 



Primer  Anterior  2 a 2 de 2  Següent   Darrer  
Resposta  Missatge 2 de 2 del tema 
De: campitos0 Enviat: 13/01/2014 20:36


 
©2026 - Gabitos - Tots els drets reservats